Uncategorised
Ne plus se mentir
- Gegevens
- Gemaakt op dinsdag 27 januari 2026 23:37
- Laatst bijgewerkt op woensdag 28 januari 2026 14:52
- Gepubliceerd op dinsdag 27 januari 2026 23:37
- Hits: 142
Ne plus se mentir Petit exercice de lucidité par temps d’effondrement écologique:
“Laten we elkaar niet langer voor de gek houden. Een kleine oefening in helderheid in tijden van ecologisch verval”).Jean-Marc Gancille Dit is een kleine samenvatting van een essay dat oproept tot eerlijkheid over de onomkeerbaarheid van de huidige ecologische crisis. Eerlijkheid als begin van vrijheid.
Allereerst moeten mensen zich volgens Gancille realiseren dat de ondergang van ecosystemen begonnen is en niet meer te stoppen is: De gletsjers en ijskappen zullen smelten. De opwarming vam de aarde zal doorgaan. De golfstromen zullen omkeren. Nederland zal gedeeltelijk onder water lopen en mogelijk kortdurend, in een ijstijd terecht komen. Overal op aarde zullen overstromingen gaan plaatsvinden. In grote delen van de aarde zal er een rampzalig tekort aan voedsel ontstaan. Fossiele hulpbronnen zullen opraken. Migratiestromen zullen groter en groter worden. Conflicten met verlies van mensenlevens zullen verhevigen. Kortom chaos en ellende is onontkoombaar. De oorzaken van het instorten van de ecologie zijn bekend: ongebreidelde groei van economie, kapitalisme, structurele uitbuiting van natuur en leven, het nastreven van comfort en politieke inertie die belangen beschermt.
Gancille betoogt dat wij moeten stoppen, elkaar en onszelf voor te liegen. Kleine milieuvriendelijke stappen en technologische oplossingen zoals zonnepanelen en windmolens zullen ons niet behoeden voor de naderende klimaatramp.
Zachte politieke veranderingen zijn volgens hem minder dan een pleistertje na een amputatie. Hij bedoelt hiermee veranderingen zoals:" fossiele energie blijven toestaan, maar pas“afbouwen tegen 2050”, "vliegen niet beperken, alleen “verduurzamen”, "veeteelt niet afschaffen, alleen efficiënter maken", en "circulaire economie,"
Al deze maatregelen, ook wanneer zij strikt uitgevoerd worden ,zullen niet voorkomen dat de wereld zoals wij die kennen, door de ineenstorting van de ecologie, ten onder zal gaan. Daarom roept Gancille op tot moed: het accepteren van harde realiteiten van onderrgang, het opgeven van naïeve hoop op snelle redding, en het kiezen voor collectieve moed, inzet, veerkracht en strijdvaardigheid.
Wij hebben de tijd niet meer om de klimaatramp af te wenden. Ook de de volgende generatie zal de ondergang van de ecologie moeten ondergaan. Hoop:
Gancille: "luciditeit: begin met helder zien wat er werkelijk gebeurt."
Samenlevingen kunnen ook bewust en solidair a la Hannah Arendt verantwoordelijkheid zijn zonder controle over onvermijdelijke rampzalige gebeurtenissen. Volgens Gancille kan de volgende generatie alleen nog streven naar waardigheid’:
Hiermee bedoelt hij koslaten wat niet behouden kan worden. Dit begint met erkennen dat de samenleving zoals wij die nu kennen niet gered kan worden en dat de ellende ons als een tsunami zal overspoelen. Dat ontslaat ons echter niet van de de poging, te beschermen en te delen van wat nog leeft en gered kan worden, solidariteit en rechtvaardigheid te organiseren, en weigeren mee te doen aan destructie.
De toekomstige wereld zal onvermijdelijk bestaan uit lokale eilandjes Eilandjes waarin gepoogd wordt in solidariteit te overleven, door soberheid, door lokale voedselproductie en de zorg voor elkaar met elkaar te organiseren Verandering zal botsen met belangen. “vreedzame transitie zonder verliezers” is een mythe." Daarom legitimeert hij uit noodzaak: burgerlijke ongehoorzaamheid, blokkades van schadelijke structuren, weigering van medeplichtigheid/ Gancille ziet verzet niet als extremisme maar als morele consequentie en verantwoordelijkheid tegenover het leven. We kunnen de ramp niet ongedaan maken, maar we kunnen bepalen de ramp niet verder te verergeren. Laten wij bepalen bepalen wie wij willen zijn terwijl we de onvermijdelijke ramp ondergaan. Literatuur Jean-Marc Gancille, Ne plus se mentir 2.0 - Nouvel exercice de lucidité par temp Petit exercice de lucidité par temps d'effondrement écologique, Rue De L'echiquier, 21 février 2025.
Lichte elementen
- Gegevens
- Gemaakt op dinsdag 09 september 2025 12:28
- Laatst bijgewerkt op dinsdag 09 september 2025 13:57
- Gepubliceerd op dinsdag 09 september 2025 12:28
- Hits: 300
In de chemie en natuurkunde worden atomen opgebouwd uit protonen, neutronen en elektronen. Het aantal protonen in de kern bepaalt welk element het is. Waterstof, het lichtste element, heeft één proton. Helium, het tweede lichtste, heeft twee protonen. Daarna komt lithium (drie protonen) en sporenelementen zoals deuterium (zwaar waterstof) en helium-3 Dit zijn de zogenaamde lichte elementen Deze elementen komen op grote schaal voor in het universum, zelfs in de oudste en meest primitieve sterren en gaswolken.
Plancktijd
- Gegevens
- Gemaakt op zaterdag 14 juni 2025 09:45
- Laatst bijgewerkt op donderdag 18 september 2025 13:36
- Gepubliceerd op zaterdag 14 juni 2025 09:48
- Hits: 413
tP ≈ 5,39 × 10−44 seconden Dat is een onvoorstelbaar korte tijd.
Fysieke betekenis
De Plancktijd markeert het vroegste moment na de oerknal waarover onze huidige natuurkundige theorieën een uitspraak kunnen doen. Voor tijden korter dan de Plancktijd (t < tP) verwachten natuurkundigen dat ruimte, tijd en zwaartekracht niet meer beschreven kunnen worden zoals we nu gewend zijn. De Plancktijd volgt uit het combineren van fundamentele natuurconstanten:- tP – de Plancktijd, de kortst denkbare betekenisvolle tijdsduur in de natuurkunde
- ℏ – De planckconstante is: h≈6,62607015×10−34J\cdotps
- ℏ – de gereduceerde Planckconstante (h / 2π), uit de kwantummechanica
- G – de zwaartekrachtsconstante, afkomstig uit de algemene relativiteitstheorie
- c – de lichtsnelheid in vacuüm (ongeveer 299.792.458 meter per seconde)
Waarom zeggen we: "we kunnen niet onder de Plancktijd kijken"?
Omdat onze huidige theorieën over zwaartekracht en de lichtsnelheid daar falen:- De algemene relativiteitstheorie beschrijft zwaartekracht op grote schaal, maar niet op kwantumschaal.
- De kwantummechanica beschrijft het gedrag van de kleinste deeltjes, maar zonder zwaartekracht.
Is de Plancktijd een natuurkundige grens of een wiskundige afspraak?
Je kunt stellen dat de Plancktijd vooral een conceptuele grens is — een soort stilzwijgende overeenkomst tussen natuurkundigen en wiskundigen. Niet omdat het niet mág, maar omdat het niet zinvol is om daaronder te rekenen zolang we geen betere theorie hebben. Of anders gezegd: "De Plancktijd is de grens waar wiskunde en fysica elkaar de hand schudden en zeggen: tot hier en niet verder – tot we meer weten."Wat als we toch onder de Plancktijd willen kijken?
Dan hebben we een nieuwe theorie nodig. Kandidaat-theorieën voor kwantumzwaartekracht zijn onder andere:- Snaartheorie
- Loop quantum gravity
- Causal set theory
Samenvatting
De Plancktijd is:- de kleinste tijdseenheid met betekenis binnen onze huidige natuurkunde
- een grens waarbuiten onze modellen hun voorspellende kracht verliezen
- een product van wiskundige afleiding met natuurconstanten
- geen absolute grens in de werkelijkheid, maar een grens van begrip
het ontstaan van het universum
- Gegevens
- Gemaakt op dinsdag 05 augustus 2025 17:10
- Laatst bijgewerkt op dinsdag 05 augustus 2025 17:14
- Gepubliceerd op dinsdag 05 augustus 2025 17:10
- Hits: 351
Wat wordt bedoeld met een “vacuüm van straling”?
Een vacuüm is een ruimte zonder materie — dus zonder atomen, zonder moleculen, zonder deeltjes zoals wij die kennen. Maar in de natuurkunde betekent een vacuüm niet dat er helemaal niets is. Zelfs in een “lege” ruimte kunnen energie en tijdelijke deeltjes opduiken en weer verdwijnen. Dat komt door de wetten van de kwantummechanica. Met een vacuüm van straling bedoelt men een heel vroege toestand van het heelal waarin er nog geen vaste deeltjes bestonden (zoals protonen, elektronen of atomen), maar alleen pure energie in de vorm van straling. Dit was een soort gloeiend hete, lege ruimte waarin energie het enige was dat aanwezig was. Geen sterren, geen planeten, geen atomen — alleen energie en lege ruimte.Waarom denkt men dat het universum hieruit is ontstaan?
Direct na de oerknal was het universum extreem heet en dicht. De materie zoals wij die kennen bestond nog niet. De ruimte zat vol met straling: licht en andere vormen van elektromagnetische energie. Door de uitdijing en afkoeling van het universum veranderde een deel van die stralingsenergie geleidelijk in deeltjes: quarks, elektronen en uiteindelijk atomen. Met andere woorden: uit een gloeiend heet stralingsvacuüm, is stap voor stap alles ontstaan wat we nu kennen — sterren, planeten, en ook wijzelf.Waarom noemt men het een “vacuüm” als er toch straling is?
Dat komt doordat het geen vacuüm is in de gewone betekenis van “lege ruimte”, maar een kwantumvacuüm. In de kwantumwereld kan een vacuüm vol energie zitten. Het is dus geen stilte, maar eerder een onzichtbare achtergrond die kan ‘borrelen’ van activiteit. In sommige theorieën is het universum ontstaan door een soort spontane overgang of fluctuatie in zo’n energierijk vacuüm.Proprioceptie
- Gegevens
- Gemaakt op donderdag 19 september 2024 14:15
- Laatst bijgewerkt op donderdag 19 september 2024 15:35
- Gepubliceerd op donderdag 19 september 2024 14:33
- Hits: 588
Proprioceptie is het waarnemen en beseffen, waar en hoe, van een organisme (lichaam,ledematen, gewrichten, spieren en pezen) zich in de directe omgeving bevindt, en het vermogen hoe het lichaam bewust en onbewust (reflex), aan dit waar en hoe, aan te passen.
Positioneren, aanpassen. ademen, hoofd schouders armen, handen, benen, voeten, vingers, tenen, zitten, liggen, bewegen, buigen, strekken, drukken balanceren, vallen staan, lopen, rennen, trappen, knijpen, missen, botsen, stoppen, reiken, pakken, loslaten, spannen, slaan, ontspannen vermoeien, buiten adem. Waarnemingen uit de omgeving worden door de zintuigcellen via de sensorische zenuwen naar het centraal zenuwstelsel (CZS) geleid. Als antwoord gaat van het CZS via motorische zenuwen een bevel uit naar de spieren. Voor controle en regeling van het antwoord van de spier gaat via sensibele zenuwen een terugkoppeling over de positie van de spier en omliggende onderdelen van het bewegingsapparaat naar het CZS (proprioceptieve prikkels). Om onderscheid te maken tussen sensibiliteit op externe en interne prikkels wordt gesproken van exteroceptieve en proprioceptieve sensibiliteit.
